2 Aralık 2006, Cumartesi
Pire itte, cep telefonu yiÄŸitte bulunur.
Yiğidin cep telefonu meydandadır.
Alışmadık cepte telefon durmaz.
Anadan geçilir, cep telefonundan geçilmez.
Ey cep telefonlu Türk GençliÄŸi…
Arsızın yüzüne tükürmüşler,”Kapsama alanı dışındayım” demiÅŸ.
İnsanı dert, cep telefonunu kart oldurur.
Bir cep telefonlu Türk, dünyaya bedeldir.
At olur meydan kalır, yiğit olur cep telefonu kalır.
BoÅŸboÄŸazı cehenneme atmışlar,”cep telefonum nerede?”demiÅŸ.
Çingeneye beylik vermişler, önce cep telefonu almış.
Cep telefonlu çoban, yoksul beyden yeğdir. .
Denize düşen cep telefonuna sarılır.
Dilenciye cep telefonu vermişler, kartını beğenmemiş.
Cep telefonumu isteme benden, buz gibi soÄŸurum senden.
Erkeğin kalbine giden yol cep telefonundan geçer.
Haydan gelen cep telefonu, faturasına gider. .
Ben sporcunun zeki, çevik, cep telefonlu ve ahlaklısını severim.
Ayranı yok içmeye, cep telefonu ile gider …
Görmemişin cep telefonu olmuş, tutmuş antenini koparmış.