29 Kasım 2006, Çarşamba
ILGAZ: (TR) Atin dört nalla kosmasi. Hücum, akin. Çankiri ilinin ilçe merkezi. Bati Karadeniz bölgesinin en yüksek dag kitlesi.
ILGIM: (TR) Serap. Gök erimi, serap. Belli belirsiz.
ILGIN: (TR) Kumlu topraklarda yetisen ve çit bitkisi olarak kullanilan agaççik.
IRAK: (TR) Uzak.
IRAZ: (TR) Raziye adinin haylk arasinda bozulmus söylenis biçimi.
IRMAK: (TR) Çogunlukla denize dökülen, genisligi ve tasidigi su niceligi bakimindan en büyük akarsu, nehir.
ISIK: (TR) Bazi cisimler tarafindan tabii halde ve akkor haline gelinceye kadar isitildiginda yayilan, cisimleri görmemizi saglayan isima, aydinlik, ziya, nur. Aydinlatma cihazi, mum, lamba, ampul, fener. Isik tutma, bir konuda aydinlatici bilgi vermek.
ISIL: (TR) Çok aydinlik, parlak isik.
ISILAR: (TR) Parlayan, isildayan. Neseli, canli, sen.
ISILAY: (TR) Ay isigi.
ISIN: (TR) Bir isik kaynagindan çikarak her yöne yayilip giden isik demeti.
ISINBIKE: (TR) (bkz. Isin).
ISKIN: (TR) Bitki sürgünü, asma filizi.
ITIR: (AR) Güzel, hos koku. Sardunyagillerden, yapraklan güzel kokan bitki, turnagagasi.
ICLAL: (AR) Büyültme, saygi gösterme, ikram. Büyüklük, kudret ve kuvvet.
ICMA: (AR) Daginik seyleri toplama, biraraya getirme.
IÇKIN: (TR) Varligin içinde bulundugu varligin yapisina karismis olan. Yalnizca bilinçte olan. Deney içinde kalan, deneyi asmayan. Dünya içinde dünyada olan.
IDIL: (YUN) Kir hayatini konu edinen yazi veya siir, ask hakkinda. Küçük ve sairane resim. Içten ve saf ask.
IDLAL: (AR) Naz etme, nazlanma, asin derecede nazlanma.
IFAKAT: (ARR) Hastaliktan kurtulma, iyilesme. Ayilma.
IFFET: (AR) Afiflik, temizlik. Namus.
IKBAL: (AR) Birine dogru dönme. Baht, talih. Islerin yolunda gitmesi, bahtli, saadetli, mutlu olmasi. Arzu, istek.
IKLIM: (YUN) Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olaylarin tümü.
ILAYDA: (*) Su perisi.
ILGI: (TR) Iki nesne arasindaki bag, alaka. Kimyada bir cismin baska bir cisimle birlesmeye olan meyli.
ILGÜ: (TR) Engel, mania.
ILGÜL: (TR) Ülkenin gülü. Çok güzel kadin.
ILGÃœN: (FAR) Halk, ahali.
ILKAY: (TR) Yeni ay, ayin ilk hali.
ILKBAHAR: (TR) Yilin ilk mevsimi, bahar.
ILKBAL: (TR) Ilk dogan kiz çocuklarina verilen ad.
ILKE: (TR) Kendisinden türetilen ilk madde. Temel düsünce, temel kani, umde, prensip. Temel bilgi. Öncül. Davranis kurali.
ILKIM: (TR) Ilk dogan çocuklara verilen ad.
ILKIN: (TR) Önce, öncelikle, uydurma bir kelime.
ILKNAZ: (TR) Ilk dogan kiz çocuklarina verilen isim.
ILKNUR: (TR) Ilk ay, ayin ilk hali.
ILKSEL: (TR) Uzun süre çocugu olmayanlarin daha sonra ikiz ve üçüz çocuklari oldugunda verilen isim.
ILKSEN: (TR) Ilk+Sen
ILKSEV: (TR) Ilk+Naz
ILKSEN: (TR) Ilk+Sen
ILKYAZ: (AR) Ilkbahar, yaz baslarinda doganlara verilen ad.
ILMIYE: (AR) K Ilme ait, ilme mensup.
ILSEN: (TR) Mutlu, sen ülke.
IMGE: (TR) Zihinde tasarlanan ve gerçeklesmesi özlenen sey, hayal..
INAYET: (AR) Dikkat. Gayret, özenme. Lütuf, ihsan, iyillik.
INCI: (TR) Istiridye cinsinden deniz hayvanlarinin içinde çikan parlak, yuvarlak ve ziynet esyasi olarak kullanilan kiymetli tas. Küçük, temiz ve sevimli. Kiymetli.
INCIFEM: (TR-AR) Inci gibi güzel agizli.
INCIFER: (TR-FAR) Inci gibi parlak güzel.
INCISER. (TR-FAR) Bas inci, en güzel inci.
IPAR: (TR) Yüksek daglarin kar tutmayan yerlerinde yetisen bir çesit dikenli otun sarimtrak çiçekleri, kurusa bile uzun süre kokusu gitmez. Güzel koku, misk, anber.
IPEK: (TR) Ipekböcegi denilen ve dut yapragi ile beslenen kurdun ördügü koza çözülerek elde edilen, kumas dokumada kullanilan parlak ve ince tel.
IREM: (AR) Cennet bahçesi. Ok veya kursun atilan nisan tahtasi.
IREN: (AR) Özgür, hür.
ISMET: (AR) Masumluk, günahsizlik, temizlik. Haramdan namusa dokunan hallerden çekinme.
ISMIHAN: (AR) Hükümdar isimleri.
ISMINAZ: (AR-FAR) Naz isminde. Çok nazli olan.
ISMINUR: (AR) Nur ismini alan.
ISMIRAR: (AR) Esmerlesme, kara olma, kararma.
ISRA: (AR) Yürütme, geceleyin yürütme gönderme.
ISTARE: (FAR) Yildiz, necm, sitare.
ISTEM: (TR) Istek, dilek.
ISVE: (AR) Güzellerin gönül alici, gönül aldatici, nazli davranisi.
IYEM: (TR) Güzellik. Iyilik.
IZEL: (TR) Iz + El /El izi anlaminda
IZEM: (AR) Büyüklük, ululuk.
IZGI: (TR) (bkz. Izgü).
IZGÜ: (TR) Iyi güzel, akilli, adaletli.
IZGÜL: (TR) Iyi, güzel gül.
IZRA: (AR) Asiri övme. Altin arama. Korkutma.