20 Kasım 2006, Pazartesi
FADALE: (AR) Faziletli.
FADIL: (AR) Faziletli, fazilet sahibi.
FADL: (AR) Iyilik. Fazilet. Erdemlilik.
FAHIM: (AR) Akilli, anlayisli, kavrayisli. Ulu, büyük, sayan.
FAHIR: (AR) Övünülecek, iftihar edilecek. Serefli, kiymetli. Parlak, güzel, mükemmel.
FAHREDDIN / FAHRETTIN: (AR) Dinin övdügü, diniyle övünen. Dinin seçkini.
FAHRI: (AR) Bir karsilik beklemeden yalnizca seref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen is. (Is, sifat, unvan). Fahri üye; maassiz, ücretsiz veya kurum için gurur kaynagi olan kisi.
FAIK: (AR) Üstün, seçkin, yüksek, ileri. Mümtaz, manevi olarak üstün olan.
FAKI: (TR) Fakih’ten bozma kelime. Anadolu’da okuryazar ve bilgili imam, hoca gibi kimselere eskiden verilen unvan.
FAKIH: (AR) Bir sey bilen yahut anlayan kimse. Fikih ilminde üstad. Islam hukuk bilgini.
FALIH: (AR) Felaha eren, basari kazanan, muradina eren. Topragi süren, eken.
FARIS: (AR) Atli (süvari). Binici, ata binmekte maharetli. Ferasetli, anlayisli.
FARUK: (AR) Hakliyi haksizi ayirmakta güçlü olan. Dogruyu yanlistan ayiran.
FATIH: (AR) Fetheden, açan. Bir ülkeyi, sehri veya kaleyi zapteden kimse.
FATIN: (AR) Zeki, anlayisli. Zihni açik, kavrayisli. Uyanik.
FAYIH: (AR) Kendiliginden dagilan güzel koku.
FAYSAL: (AR) Keskin hüküm, karar. Halletme, neticelendirme. Keskin kiliç. Hakim.
FAZIL: (AR) Faziletli, fazilet sahibi. Erdemli, faik, üstün.
FAZLI: (AR) Deger, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf. Fazla, ziyade, artik, baki. Iki sayinin birbirinden olan farklari. Ilim ve irfan sahibi.
FAZLULLAH: (AR) Allah’in fazli, erdemi, lütfü.
FECRI: (AR) Sabaha karsi günes dogmadan önce ufkun gündogusu tarafindan görülen aydinligi, tanyerinin agarmasi.
FEDAI: (Ar.) Canini esirgemeyen, önemli bir amaç ugrunda canini vermeye hazir bulunan.
FEDAKÂR: (FAR) Kendini veya sahsi menfaatlerini esirgemeyen.
FEHIM: (AR) Zeki, anlayisli, pek çok anlayan.
FEHMI: (AR) Fehme mensup, fehim ile ilgili (bkz. Fehim).
FELAH: (AR) Kurtulus, selamet, mutluluk, bahtiyarlik.
FELAK: (AR) Gün agarmasi.
FELIN: (AR) Mantar.
FENER: (YUN) Içinde isik kaynagi bulunan seffaf mahfaza.
FERAG: (FAR) Serin rüzgar.
FERAHET: (FAR) San ve seref.
FERAMUS: (Fars.) Unutma, hatirdan çikma.
FERDI: (AR) Fertle ilgili, ferde has, tek basina yapilan.
FEREC: (AR) Gam, tasa ve sikintidan kurtulma. Zafer.
FERHAD: (FAR) Anadolu Anonimi’nde Ferhad ve Sirin adiyla meshur olan eski bir hikayenin erkek kahramani olup Sirin’in asikidir.
FERHAN: (AR) Sevinçli, mesut. Sen, memnun.
FERHAT: (AR) Sevinç, nese. (bkz. Ferhad).
FERID / FERIT: (AR) Tek, essiz, esi olmayan, kiyas kabul etmez, ölçüsüz, üstün.
FERIDUN: (FAR) Sekizinci gök.
FERIT: (FAR) Avci kus. Donmus, katilasmis sey.
FERMA: (FAR) Emreden, buyuran. Amir.
FERMAN: (FAR) Emir, buyruk. Padisah tarafindan verilen yazili emir, berat, buyrultu.
FERRUH: (FAR) Ugurlu, kutlu. Mübarek. Aydinlik insan.
FERRUHI: (FAR) Ferruha ait. Ugurluluk, meymenet. Iranli ünlü sair.
FETHI: (AR) Fethe mensup. Fetih hakkinda yazilan kaside.
FETHULLAH: (AR) Dinin açilmasi. Yasamaya baslamak.
FETIH: (AR) Açma, açis, açilma. Bir ülkeyi, sehri veya kaleyi ele geçirme. Zafer.
FETTAH: (AR) Açan, açici, zafer kazanmis, üstün gelmis.
FEVZI: (AR) Kurtulusla ilgili. Zafere ait. Galip gelen, üstün olan.
FEYHA: (AR) Büyük, genis, engin.
FEYYAZ: (AR) Çok faydali, çok verimli. Feyiz, bereket ve bolluk veren.
FEYZI: (AR) Ilim, irfan. Akma, suyun akip tasmasi. Bolluk çokluk, verimlilik.
FEYZULLAH: (AR) Allah’in feyzi, bollugu, bereketi.
FEZA: (AR) Ucu bucagi bulunmayan bosluk. Dünyanin sonsuz olan genisligi, sema.
FEZZAN: (AR) Büyük Sahra’da, Trablus ülkesinin güneyinde bir ülke.
FIRAT: (AR) Tatli su. Türkiye’nin en uzun nehri.
FIKRET: (AR) Fikir, düsünce. Idrak. Zihin, akil. Murat, maksat, niyet.
FIKRI: (AR) Fikre ait, fikirle ilgili, düsünerek meydana getirilen sey.
FIRAS: (AR) Yigit, mert. Binici, at yetistirici.
FIRAZENDE: (FAR) Yükselten.
FUAD: (AR) Kalb, yürük, gönül.
FURKAN: (AR) Hakki, batildan, dogruyu yanlistan ayirma, tefrik.
FUZULI: (AR) Bosuna, yersiz, lüzumsuz, haksiz. Bosbogaz lüzumsuz islerle ugrasan. Yetkisi olmadigi halde baskasi namina tasarrufta bulunan.
FÃœRUZAN: (FAR) Parlayici, parlayan, parlak.
FÜSUN: (AR) Büyü sihir. Sasirtici güzellige sahip, hayret verici derecede güzel.