ABAD: (FAR) Sen, bayindir. (AR) Sonsuz gelecek zamanlar.
ABADÃŽ: (FAR) Sen, bayindir, mamurlukla ilgili.
ABAKA HAN: (TR) Ilhanli hükümdari Hülagu’nun oglu.
ABAY (TR) Beceri. Sezgi, anlayis, dikkat.
ABAZA: (TR) Karaçay-Çerkes Özerk bölgesinde yasayan müslüman bir halk.
ABBAD: (AR) Allaha itaat ve ibadet eden, kullugunu hakkiyla yerine getiren.
ABBAS (AR) Sert, çatik kasli kimse. Arslan
ABBAZ: (FAR) Yüzgeç, yüzücü.
ABDI: (AR) Kulluk ve itaat eden.
ABDULLAH: (AR) Allah’in kulu.
ABDURRAHMAN: (AR) Rahman’in kulu. Rahman; Allah’in isimlerindendir.
ABDURRAUF: (AR) Rauf olan Allah’in kulu.
ABDUSSABUR: (AR) Sonsuz sabir ve genislik sahibi Allah’in kulu. Allah’in isimlerinden
ABDÃœDDAR: (AR) Zararli seyleri ve sebeblerini bir hikmet için yaratan Allah’in kulu.
ABDÃœLAFUV: (AR) Genis af ve magfiret sahibi yüce Allah’in kulu.
ABDÃœLALI: (AR) Yüce, ulu, san ve seref sahibi Allah’in kulu.
ABDÃœLALIM (AR) Alim ve mükemmel bilgiye sahip olan Allah’in kulu.
ABDÃœLAZIM: (AR) Azamet ve büyüklük sahibi Allah’in kulu.
ABDÃœLAZIZ: (AR) Büyük ve aziz olan, izzet ve seref sahibi Allah’in kulu.
ABDÃœLBAKI: (AR) Sonsuz, ebedi olan Allah’in kulu
ABDÃœLCEBBAR: (AR) Cebredici, zorlayici, kuvvet ve kudret sahibi Allah’in kulu.
ABDÃœLCELIL: (AR) Büyük, ulu, yüce Allah’in kulu.
ABDÃœLCEMAL: (AR) Güzellikleri kendinde toplayan Allah’in kulu.
ABDÃœLCEVAT: (AR) Cömert olan Allah’in kulu.
ABDÃœLFETTAH: (AR) Zafer kazanmis, üstün gelmis, fetheden açan Allah’in kulu.
ABDÃœLGAFFAR: (AR) Kullarinin günahlarini affeden Allah’in kulu.
ABDÃœLGAFUR: (AR) Kullarinin günahlarini tekrar tekrar bagislayici olan Allah’in kulu. ABDÃœLGANI: (AR) Zengin, varlikli, bol, doygun olan Allah’in kulu.
ABDÃœLHAK: (AR) Hak ve gerçek olan, varligi hiç degismeden duran Allah’in kulu. ABDÃœLHALIM: (AR) Tabiati yavas olan, yumusak huylu, hikmetli Allah’in kulu. ABDÃœLHAMID. (AR) Hamdolunmus, övülmüs, Allah’in kulu.
ABDÃœLKADIR: (AR) Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan,Allah’in kulu
ABDÃœLKERIM: (AR) Keremi bol, cömert olan Aziz ve Celil Allah’in kulu.
ABDÃœLLATIF: (AR) Latif, güzel, yumusak, hos, nazik olan Allah’in kulu.
ABDÃœLMACID: (AR) Sani büyük, cömertlik ve keremi bol olan, Allah’in kulu.
ABDÃœLMALIK: (AR) Sahip olan, her seyin mülkiyetinin sahibi olan Allah’in kulu.
ABDÃœLMECID: (AR) Sani büyük ve yüksek olan, Allah’in kulu.
ABDÃœLMENNAN: (AR) Çok ihsan eden, ihsani bol olan Allah’in kulu.
ABDÃœSSAMED: (AR) Kimseye hiçbir seye muhtaç olmayan, Allah’in kulu.
ABDÃœSSELAM: (AR) Baris, rahatlik, selamete çikaran, Allah’in kulu.
ABDÃœSSETTAR: (AR) Günahlari örten, gizleyen Allah’in kulu.
ABER: (AR) Hz. Nuh’un erkek torunu.
ABGUN: (FAR) Mavi renk. Gök. Parlak. Nisasta.
ABHER: (AR) Nergis çiçegi. Yasemin. Dolu kap.
ABILAY HAN: (TR) Kazak Hani. Ülkesini Çinlilere, karsi ustaca savundu
ABISKA NOYAN: (TR) Ilhanli komutan. (XIII-XIV. yy.)
ABHIZ: (FAR) Er. Büyük dalga. Kaynak. Su yolu.
ABID: (AR) Allah’a ibadet eden, çok ibadet eden, zahid.
ABIDE: (AR) Anit. Önemli ve degerli yapit.
ABIDIN: (AR) Ibadet edenler. Zeynel Abidin’den kisaltma isim.
ABUZER: (FAR+AR) Altin suyu. Altin suyu gibi parlak ve görkemli.
ABUZETTIN: (AR) Din yolunda çabuk, hizli giden
ACA: (TR) Amca, agabey. Güçlü kuvvetli, basladigi isi bitiren.
ACAHAN: (TR) (bkz. Aca).
ACAR: (TR) Becerikli. Atilgan, ele avuca sigmaz. Halk.
ACARALP: (TR) Yigit, becerikli, cesur kisi.
ACARBAY: (TR) Becerikli. Atilgan yigit
ACARER: (TR) Becerikli. Atilgan yigit
ACARKAN: (TR)Yigit, becerikli, cesur kisi.
ACARMAN: (TR) Çevik, becerikli, girisken.
ACARÖZ: (TR) Özünde yigitlik bulunan.
ACARSOY: (TR) Yigit, soylu.
ACEM: (AR) Arap olmayan milletlerin hepsi. Iranli, Iran halkindan biri.
ACLAN: (AR) Hizli, çabuk, telasli.
ACUN: (AR) Dünya, varlik.
ACUNAL: (TR) Dünyayi kapsayan, dünyayi fetheden.
ACUNALP: (TR) (bkz. Acunal).
ACUNMAN: (TR) Dünyaca taninmis, ünlü.
ADAHAN: (TR) Adanin hakimi, yöneticisi.
ADAL: (TR) “Adin yayilsin, ün kazan” manasinda.
ADALETTIN : (AR) Dinin adaleti
ADEM: Allah’in yarattigi ilk insan, insan soyunun atasi ve ilk peygamberi. Adam.
ADIL: (AR) Dogruluk gösteren. Dogru. Esit, es, müsavi. Adaletli davranan.
ADILHAN: (AR+TR) Adil yönetici.
ADNAN: (AR) Cennette ölümsüzlüge kavusan kimse.
AFFAN: (AR) Kötü seylerden kaçinan, kötülüklerden uzaklasan, temiz.
AFGAN: (AR) Heyecanli, çabuk öfkelenen. Orta Asya’da yasayan müslüman bir kavim. AFSAR: (TR) Oguz Türklerinin 24 boyundan biri. Çabuk is gören, çevik, atilgan
AFSIN: (TR) Zirh, silah.
AGAH: (FAR) Bilgili, haberli, uyanik, afif. Vakif olmus, malumatli.
AGAR: (TR) Beyaz renkli. Açik tavirli, samimi. Asil, onurlu, serefli.
AHAD: (AR) Bir, kisi, kimse.Birler, birden dokuza kadar olan sayilar.
AHFES: (AR) Küçük gözlü, zayif bakisli. Yalniz gece gören kimse.
AHID: (AR) Bir seyin yerine getirilmesini emretmek. Söz vermek.
AHMER: (AR) Kirmizi, kizil.
AHVER: (AR) Müsteri yüzlü, güzel gözlü adam. Zeki, akilli.
AHMET : (AR) Övülmeye deger. Begenilmis. Allah’a sükreden
AKABE: (AR) Sarp geçit, çikilmasi zor yokus. Tehlike. Atlatilmasi zor güçlü.
AKAD: (TR) Dogruluguyla, dürüstlügüyle taninmis kimse.
AKALP: (TR) Dogrulugu ve dürüstlügüyle taninan kimse.
AKALIN: (TR) Alni açik, suçu olmayan, onurlu.
AKANSEL: (TR) Akarsu. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.
AKAR: (TR) Akip geçen. Gelir getiren.
AKASOY: (TR) Sevilen, sayilan soydan gelen
AKBATU: (TR) Yigit erkek.
AKBATUN: (TR) (bkz. Akbatu).
AKCEBE: (TR) Beyaz zirh sahibi yigit.
AKGÜN: (TR) Mutlu, sevinçli gün.
AKHAN: (TR) Dürüst hakan.
AKALP: (TR) Cömert, eli açik yigit.
AKIMAN: (TR) Cömert, eli açik kimse.
AKIN: (TR) Her engeli asan, güçlüklerden yilmayan, hizli hareket kabiliyetine sahip. AKINALP: (TR) Akin yapan yigit. Yigit.
AKINCI: (TR) Osmanlilarda ileri karakol. Ani vurkaçlarla düsmanlarinin moralini bozan uç süvarileri. Hafif süvari.
AKINTAN: (TR) Tan yeri agarirken yapilan akin
AKIF: (AR) Bir seyde sebat eden. Ibadet eden. Direnen.
AKIL: (AR) Akilli, akil sahibi. Uslu, kavrayisli.
AKMAN: (TR) Temiz, beyaz, güzel insan. Yasli kimse.
AKMANER: (TR) (bkz. Ak­man).
AKSIN: (TR) Temiz, dogru, dürüstsün.
AKSOY: (TR) Temiz soylu.
AKSUN: (TR) (bkz. Aksu).
AKSUNGUR: (TR) Dogan cinsinden bir tür av kusu.
AKSIT: (TR) Kutlu ugurlu. Ak. Günes, nur, aydinlik.
AKTAY: (TR) Beyaz tay.
AKTAÇ: (TR) Beyaz taç.
AKTAN: (TR) Aydinlik, mehtapli gece.
AKTAR: (TR) Parlak, aydinlik sabah.
AKTAS: (TR) Mermer.
AKTEKIN: (TR) Parlak, görkemli, temiz huylu yigit.
AKTEMÃœR: (TR) Akdemir.
AKYOL: (TR) Dürüst, dogru ve iyi yol.
AKAD: Soyluluk, Onurlu bir kisilige sahip olmak
AKIN: Hizli bir biçimde düsmana yapilan saldiri
AKIF: Dünya islerinden uzaklasip, ibadet için Allah’a yönelen
AKIL: Akilli , Rüstünü kanitlama konumuna gelmis , yaptiklarinin farkinda olan
ALAATTIN: (AR) Dini yüceltmek için din ugruna çalisan kimse.
ALATAY: (TR) Derisinde be­nekler olan tay.
ALEMDAR: (AR+FAR) Bayrak veya sancak tutan, tasiyan, bayraktar, sancaktar.
ALGIN: (TR) Güçlü, iyi, güzel, sicakkanli, sevimli. Sevdali, asik, vurgun. Hizli akan su.
ALI: (AR) Yüce, ulu, yüksek.
ALICAN: (AR+FAR) Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmistir.
ALIM: (Ar.) Çok okumus, bilgin.Çok bilen. Sonsuz. Ilim sahibi.
ALISAN: (AR+FAR) San ve serefi yüce ve yüksek olan çok degerli.
ALIYAR : (AR+FAR) Yar, dost, sevgili. Alinin dostu, sevgili adi. Yüce dost.
ALKIM: (TR) Gökkusagi.
ALKIN: (TR) Sevdali, asik, vurgun. El çirpma, övme.
ALP: (TR) Eski Türklerde kahraman, yigit, cesur, bahadir, pehlivan.
ALPAGU: (TR) Tek basina düsmana saldiran yigit.
ALPASLAN: (TR) Arslan gibi cesur ve yigit, savas beyi.
ALPAY: (TR) Cesur, yigit kimse.
ALPER: (TR) (bkz. Alp).
ALPEREN: (TR) Yigit, bahadir.
ALPERTUNGA: (TR) Efsanevi Türk hükümdari ve destan kahramani.
ALPGIRAY: (TR) Yigit hükümdar.
ALPHAN: (TR) Yigit hükümdar.
ALPKAN: (TR) Yigit soydan gelen.
ALPKIN: (TR) Keskin kiliç.
ALPMAN: (TR) Yigit, cesur, kahraman.
ALPSOY: (TR) Yigit ve cesur soya mensub.
ALPTEKIN: (TR) Kahraman sehzade. Birlesik isim. Alp: Kahraman, Tekin: Sehzade.
ALTAN: (TR) Sabahin günes dogarkenki zamani. Hakanlara verilen unvan,
ALTAY: (TR) Asya’da Bati Sibirya ile Mogolistan’i ayiran daglik bölge.
ALTUG: (TR) Kirmizi tug
ALTUNAY: (TR) Ay’in sari renkli hali
ALTUNÇ: (TR) Bakir alasimi. Kirmizi bakir. Kirmizi, al gözlü.
ALTUNER: (TR) Degerli kimse.
ALTUNHAN: (TR) Zengin hakan.
ANIL: Ölçülü davranan, hosa giden kimse
ARAF: (AR) Cennet ile cehennem arasindaki yer. Sert, tepe. Adetler, usuller.
ARAL: (TR) Birbirine yakin adalar toplulugu. Orta Asya’da bir göl.
ARAS:(TR) Kalin Yün, At kili anlaminda . Dogu Anadoluda bir nehir.
ARDA: (TR) Eskiden bazi çavuslarin elde tuttuklari uzun degnek. Isaret için dikilen degnek. Çikrikçi kalemi. Sonra gelen.
AREF: (AR) Pek maruf, çok bilinen. Arif, anlayisli ve bilgili.
AREL: (TR) Temiz, dürüst kimse.
ARGU: (TR) Iki dag arasi, uçurum.
ARGUN: (TR) Zayif, güçsüz, düskün, dermansiz, zebun.
ARGÜN: (TR) Temiz, aydinlik gün.
ARHAN: (TR) Üstün nitelikli, gururlu bakan.
ARICAN: (TR) Temiz, dogru kimse.
ARIÇ: (TR) Baris, asayis.
ARIF: (AR) Meshur, çok taninmis. Bilgi sahibi. Bilen, bilgili, irfan sahibi.
ARIHAN: (TR) (bkz. Arhan).
ARIKAL: (TR) Temiz, dogru, dürüst kal.
ARIKAN: (TR) Temiz soy.
ARIKHAN: (TR) (bkz. Arhan)
ARIN: (TR) Temiz, ari, saf. Alin. Yüz, cephe. Daglarin, tepelerin yüzü.
ARINÇ: (TR) Temiz, saf, ari.Baris.
ARISAL: (TR) Ari gibi çaliskan kimse.
ARISAN: (TR) Temiz, dogru taninmis kimse.
ARISOY: (TR) (bkz. Arisan).
ARITAN: (TR) Temizleyen, ari duruma getiren.
ARKAN: (AR) Temiz, ari kandan gelen.Üstün galip.
ARKIN: (TR) Yavas, agir, sakin, gelecek yil.
ARKUT: (TR) Temiz, ugurlu, kutlu.
ARMAN: (FAR) Hasret, özleme. Zahmet, sikinti. Teessüf. Pismanlik.
ARSAL: (TR) Temiz huylu, namuslu.
ARSEBÜK: Temiz ruhlu ve çabuk. Toy. Namus konusunda titiz.
ARSLAN: (TR) Kuvvet ve saldirganligiyla taninan hayvan. Cesur adam, bahadir.
ARSLANGIRAY: (TR) Cesur, korkusuz han.
ARSLANSAH: (TR) Arslan gibi cesur ve yigit sah, kral.
ARTAN: (TR) Yarar, fayda. Üstünlük, meziyet, nitelik.
ARTUÇ: (TR) Ucu sivri demirle donanmis mizrak.
ARZIK: (TR) Dindar, sofu.
AS: (AR) Mersin agaci. (FAR) Degirmen.
ASAF: (AR) Vezir. Erdem, ileri görüslülük, yönetimde basari.
ASAL: (TR) Baslica, esasli, temel.
ASALET: (AR) Soy temizligi, soyluluk.
ASIF: (AR) Pek sert, pek siddetli, siddetle esen.
ASIL: (AR) Saglam. Iyice köklesmis, yüksek duygularla hareket eden.
ASIM: (AR) Yasak, yanina yaklasilamayan. Günahtan, haramdan çekinen.
ASKER: (AR) Ordu, ordu örgülüyle ilgili. Vazife yapan. Rütbesiz asker, er.
ASRI: (AR) Zamana uygun, çagdas.
ASUTAY: (TR) Hirçin tay.
ASIK: (TR) Bir baskasini askla seven. Dalgin, unutkan.
ASIR: (AR) Ondabir, onuncu. Samimi dost ve arkadas. Koca.
ASKIN: (TR) Geçkin, asmis olan. Coskun. Fazla. Sonra. Benzerlerinden daha üstün.
ASKINER: (TR) (bkz. Askin).
ATA: (TR) Baba. Soyun geçmiste yasamis ferdi. Vermis, veris. Bagislama, ihsan
ATABEK: (TR) Selçuklu devletinde sehzadelerin terbiyesiyle vazifeli sahis. Lala.
ATABEY: (TR) Devlet yönetiminde bir san. Lala.
ATACAN: (TR) (bkz. Ata).
ATAÇ: (TR) Atalardan gelen, atalarla ilgili olan.
ATAERGIN: (TR) (bkz. Ata).
ATAHAN: (TR) (bkz. Ata).
ATAKAN: (TR) Düsünmeksizin her ise sokulan adam. Ileri atilan.
ATALAY: (TR) Ünlü, namli, söhretli.
ATAMAN: (TR) Ata kisi, baskan, önder.
ATANER: (TR) (bkz. Ata).
ATASAGUN: (TR) Eski Türklerde hekimlere verilen isim.
ATASAN: (TR) (bkz. Ata).
ATASEVEN: (TR) (bkz. Ata).
ATASOY: (TR) (bkz. Ata).
ATATUG: (TR) (bkz. Ata).
ATAULLAH: (AR) Allah’in bagisladigi, hediye ettigi, ihsani, lütfü.
ATAY: (TR) Bilinen, taninmis.
ATIF: (AR) Çevirme, meylet­tirme, imale.Merhamet sahibi, sefkatli, aciyan.
ATIK: (AR) Sirtin üst kismi. Berrak, saf, karismamis, kiymetli.
ATILAY: (TR) Ãœnlü, namli, söhretli. Atilla’dan sonra tahta geçen ünlü hükümdar.
ATILGAN: (TR) Karsisina çikabilecek tehlikelerden korkmadan ileriye atilan.
ATILLA: (TR) Büyük, ünlü. Babacik. Savasçi, fatih. Hun Türklerinin büyük imparatoru
ATKIN: (TR) Atilmis. Kumas dokumada kullanilan tabir.
ATLAN: (TR) Ata bin.
ATLAS: (TR) Üstü ipek, alti pamuk kumas, diba. Düz, havasiz, tüysüz.
ATLIHAN: (TR) Ata binmis süvari.
ATTAR: (AR) Güzel kokulu bitki özleri vb. satan, güzel koku ticareti yapan kimse.
ATUF: (AR) Birine sevgisi olan, sevgi duyan. Allah’a karsi sevgi duyan.
AVCI: (TR) Avlanan, av sporu yapan kisi. Bir seyi elde etmeye ugrasan.
AVNI: (AR) Yardimla ilgili, yardima ait.
AVNULLAH: (AR) Allah’in yardimi.
AYALP: (TR) Ay kadar parlak ve güzel, yigit.
AYANA: (TR) Saygi.
AYAYDIN: (TR) Ay isigi, aydinligi.
AYAZ: (TR) Soguk ve Durgun hava. Dondurucu soguk.
AYBAR: (TR) Gösterisli, heybetli, görkemli. Korku veren.
AYBEG: (TR) Ay gibi temiz ve aydin yönetici, ileri gelen, bey.
AYBERK: (TR) Saglam ay, saglam kisilik. Simsek, ay’in simsek gibi parlakligi.
AYÇETIN: (TR) Zor, güç ay.
AYDEMIR: (TR) Marangozlarin kullandigi kavisli bir keser çesidi.
AYDIN: (TR) Ayli gece. Aydinlik, isikli, parlak. Okumus, kültürlü ileri fikirli, münevver.
AYDINALP: (TR) Münevver, bilgili, yigit, kahraman kisi.
AYDINÇ: (TR) Cesur, aydin.
AYDINTAN: (TR) Safak vakti.
AYDOLUN: (TR) Dolunay, mehtap.
AYGUT: (TR) Karsilik, ödül.
AYHAN: (TR) Ay sahibi, ay hakimi. Oguz Kagan Destani’na göre, Oguz’un alti oglundan biri. Efsanede bahsedilen, Oguz’un isiktan dogan karisindan olan 3 oglundan biri. Ayhan’in 4 oglu 24 Oguz boyunun 4′ünü olusturur. Bunlar Bozoklu soyudur.
AYKAÇ: (TR) Söyleyen, konusan.Akil veren. Ozan, sair.
AYKAN: (TR) Soylu, asil, temiz kisi.
AYKUT: (TR) Kutlu, ugurlu ay. Karsilik, mükafat.
AYKUTALP: (TR) Mükafat veren kahraman, iyi karsilik veren bahadir.
AYMAN: (TR) Ay gibi güzel, isikli kimse.
AYRAL: (TR) Benzerlerinden farkli olan, kendine özgü, degisik.
AYSAL: (TR) Ay gibi, ay’a ben­zeyen.
AYSAN: (TR) Ay gibi, ay yüzlü.
AYTAÇ: (TR) Basa takilan ay seklinde taç.
AYTEK: (TR) Ay gibi (Eski Türkçede tek/teg olarak kullanilmistir).
AYTEKIN: (TR) Ay sehzadesi, ay prensi.
AYTOLUN: (TR) Dolunay. Ay’in ondördü gibi güzel.
AYTUG: (TR) Mizragin ucuna yapilmis ayin üstüne yapilan tüy.
AYTÃœN: (TR) Ay ve gece.
AYVAZ: (AR) Arapça ivaz sözcügünün bozulmus sekli. Karagöz perdesinin belli basli tiplerinden biri. Köroglu destaninda bir kahraman.
AYZER: (TR-AR) Altin renginde ay. Ay’in altin rengini aldigi an.
AZAD/AZAT: (FAR) Hür, serbest. Kimseye bagimli olmayan. Kurtulmus.
AZAMET: (AR) Büyüklük, ululuk.
AZER: (FAR- IBR) Ates. Ibrahim’in babasi oldugu söylenir.
AZIM: (AR) Büyük, ulu, cesim, iri, muhtesem. Kuvvetli, siddetli, derecesi yüksek.
AZIZ: (AR) Sayin. Sevgili. Veli, evliya, ermis. Az bulunur.
AZMI: (AR) Kasit, niyetlilik karar. Kemikli. Güçlü, kuvvetli.

Toplam Okunma: 1186 | Bugünkü Okunma: 4 | En Son Okunma: 20.11.2008 - 08:58