“Beklentilerden” uzak kendi biçimini kurmak isteyen tek kadın olmadığını; yine de yalnız olmadığını? Ta ki diÄŸerlerine ulaşıp “onaylanmayan kadını” hep birlikte kutlamaya baÅŸlayıncaya kadar..

Bir kadın ne zaman anlar hayatını yalnız yaşayabileceğini ve bunun bir kabus olmadığını?

Bir kadın ne zaman anlar yaşı yirmi de olsa, bakire de olsa “kız” deÄŸil ama genç bir kadın olduÄŸunu; “kız” kelimesinin genç kadınlara toplum içersinde zarar verdiÄŸini?

Bir kadın ne zaman anlar konuÅŸması içinde “abi, …” demese bile söylediklerinin dinlenebileceÄŸini?

Bir kadın ne zaman anlar diyet yapmasa da güzel olabileceğini?

Bir kadın ne zaman anlar hayal ettiği o beyaz gelinliği giydikten sonra da hayatının devam edeceğini?

Bir kadın ne zaman anlar çocuk doğurmanın bir zorunluluk olmadığını?

Bir kadın ne zaman anlar “hanım-efendi” ile “hafif meÅŸrep”lik arasındaki çizginin görünmez olduÄŸunu?

Bir kadın ne zaman anlar sadece kadın olduÄŸu için “aman pek de kibar, zarif, sessiz” kalıplarına sıkışmak zorunda olmadığını?

Bir kadın ne zaman anlar eşinden, sevgilisinden, erkek arkadaşından zarar görüp kendi ayrılırsa yuvayı yapan kutsal dişi kuş ruhunun üzerine lanet olarak çökmeyeceğini?

Bir kadın ne zaman anlar kocasının onu aslında hayallerini süslediÄŸi gibi her durumda ve koÅŸulda “koruyan, kollayan, destekleyen” biri olmama ihtimalinin olduÄŸunu?

Bir kadın ne zaman anlar görümcesi ve kayınvalidesi ÅŸikayetlerini kendiyle deÄŸil kocasıyla paylaÅŸmaya devam ediyorsa o evde “gelin”den baÅŸka sıfat alamayacağını?

Bir kadın ne zaman anlar erkekler kadar kadınların da karşı cins ve hemcinslerinin üzerinde iktidar sahibi olma hırsına yenik düşebileceklerini?

Bir kadın ne zaman anlar yolda yürürken tüm bakışlar üzerine geliyorsa daha mutaassıp giyinmesi gerektiğini?

Bir kadın hemen anlar yolda yürürken hiç bir bakış ona değmiyorsa daha çok kendine bakması gerektiğini!

Bir kadın ne zaman anlar ev içinde gösterdiği emeğin aslında dışarıda gösterilen tüm emeklerin kaynağı olduğunu ve ev içindeki bakım olmasa dışarıdaki hayatında devam etmeyeceğini?

Bir kadın ne zaman anlar kocasına veya erkek çocuÄŸuna ev iÅŸi yaptırırsa”kötü kadın”, “kötü anne” olmayacağını?

Bir kadın ne zaman anlar kocası ona nasıl davranıyorsa oğlunun da gelecekte sevgilisine ve eşine öyle davranacağını?

Bir kadın ne zaman anlar bütün bunların şiddetin çeşitleri olabileceğini?

Bir kadın ne zaman anlar adam-akıllı değil de aşağılanmadan kadın gibi kadın olabileceğini?

Ve bir kadın ne zaman anlar bütün bunları yapabilmek için çevresinden hiç onay görmeyeceÄŸini… “beklentilerden” uzak kendi biçimini kurmak isteyen tek kadın olmadığını; yine de yalnız olmadığını?

Ta ki diÄŸerlerine ulaşıp “onaylanmayan kadını” hep birlikte kutlamaya baÅŸlayıncaya kadar…

Toplam Okunma: 125 | Bugünkü Okunma: 2 | En Son Okunma: 03.01.2009 - 03:12